कविता: उदीप्त प्रकाश 

व्यग्र मन बोकेर तन घसार्न सकिदैन उच्छेद गराएर सपना विपना संग साट्न सकिदैन । अमूर्त छन भावना मरेको छ आस्था टुटेको छ भरोसा अप्रिय छ पीडा प्रियजनले नै बाटो छेके पछि । नदी जस्ता वग्न सकेन जिन्दगी हराएको छ बाटो, छालहरु आउँछन, जान्छन जिन्दगीलाई हिर्काएर, किनारको यात्रा अवरुद्ध पार्दै बगि जान्छ नदी गन्तव्य तिर जिन्दगीलाई नराम्ररी धकेलेर विचार जिन्दगी क्लान्त छ मौन अनि भय...  विस्तृतमा